صدایم در نمی‌آید

تو را با غیر می‌بینم… صدایم در نمی‌آید

کلیشه‌ی عشق

خجالت می‌کشید از این که عاشق شده‌ است. آخر همه عاشق بودند و او هم عاشق بودد چه مسخره! تازه همه‌ی عاشق‌ها دنبال ازدواج و خواستگاری بودند و او در فکری دیگر. هم مثل آدم عاشق شده بودند و او معلوم نبود از کدام سیاره فرار کرده است. مدت‌ها بود دنبال گوری می‌گشت برای گمشدن؛ زمین را به او نشان داده بودند. حالا این طوری شده بود.

بدبختی، خوش‌بختی

گاهی وقتی همه‌ی آدم‌های دور و بر آدم، او را خوش‌بخت بدانند، آدم احساس بدبختی می‌کند. وقتی که همه‌ی دور و بری‌ها با همه‌‌ی مشکلات‌شان شادند و آدم، بدون مشکل غمگین باشد. این‌جور مواقع آدم دلش می‌خواهد برای خودش مشکل درست کند.

I need some hug!

خر شرک را درک می کنم آن زمان که گفت: I need some hug

کلیشه: روزگار نامرد

عینکم را برمی‌دارم، جایی را نمی‌بینم. می‌گذارم، چشمم درد می‌گیرد. سرما خورده‌ام انگار… اما دریغ از کسی که غصه‌ی سرفه‌های آدم را بخورد؛ غصه‌ی چشم‌های تبدارم را؛ غصه‌ی دل گرفته و دست‌های لرزان؛ غصه‌ی نامردی‌های روزگار… که نه خودم در حق روزگار نامردی کرده‌ام. اصلا دیگر نامردی روزگار هم خودش کلیشه شده است؛ باید دنبال چیز دیگری برای گیر دادن بود.

به مقداری شعر محتاجیم!

کاش من هم جای دوست شاعرم بودم که هر وقت اوضاعش قرم قات است شعر می گوید. وبلاگ نویسی هم شد کار؟

مشکل

اگر من دوستش نداشتم…

 

همه چیز حل بود…

خنده های خرکی، اشکای …

هشت روز ندیده بودمش. هنوز هم درست و آدموار ندیده امش. خنده ام گرفته است مثل مونگل (منگل؟)ها. الکی می خندم مثل خر، مثل این ها که ماشین دزد برده شان الکی الکی پیدا شده است. دست و پایم می لرزد و بر اعضاء و جوارحم کنترل ندارم. یک جورهایی انگار امشب در سر شوری دارم. سرم درد می کند. دلم می خارد. دنده ام نرم شده است. سرم انگار که خورده باشد به تیر سیمانی سر کوچه  ی معشوقمینا!  چه قاراشمیشی شده است امشب!

خر به گل

آدم‌ها شاید آدم باشند ولی گاهی مثل خر به‌گل می‌نشینند؛ نه مثل آدم!

اورژانس

بعضی‌ها اورژانسی زندگی می‌کنند؛ مثل مریضی که در اتاق عمل حالش وخیم است. زندگی سختی است. ولی همان‌طور که مریض اورژانسی زجر می‌کشد، آن کسی که پشت در اتاق عمل انتظار او را می‌کشد اوضاع وخیمی دارد.

- آقای دکتر! حالش خوب می‌شه؟